Edip Akbayram

Hatırladığım 1973 senesiydi. Canım Aynur teyzemle (eski adıyla, adını Ferhan Şensoy'dan alan Ferhan Sinemasında) Samsun Zafer Sinemasında bir konsere gitmiştik. Çeşitli sanatçılar vardı. Atilla Atasoy mesela. Fakat finalde, daha önce hiç bilmediğim, o aksak ayağıyla gelen ve tüm salonun ayağa kalkmasıyla şaşkınlıkla teyzeme bakmama neden olan Edip Akbayram vardı. O gün bugün, onu hep çok beğendim, hep çok sevdim. Onun söyleşine özenerek, gırtlağımı çatlatarak söylediğim türküler, şarkılar, başta canım karım olmak üzere, tüm dostlar tarafından beğeniyle karşılanırdı. O da diğer büyüklerin yanına gitti. Büyükler her daim var olur, çünkü onların “büyüklüğü başka bir büyüklüktür, anlatılamaz!” Sonsuzluğa naçizane selamlar bizden Edip ağabey, nurlar içinde ol!